Jezioro Dauby

Płytkie, ale niepozbawione charakteru

Dauby to typowe jezioro płytkie, o piaszczysto-mulistym dnie i stromych, choć łagodnie nachylonych brzegach. Linia brzegowa nie jest mocno rozwinięta, co nadaje zbiornikowi spokojny, niemal minimalistyczny charakter. Brzegi porastają roślinnością szuwarową, a lustro wody często odbija sylwetki przelatujących ptaków i zacisznych fragmentów okolicznych lasów.

Wędkarska enklawa

Choć niewielkie, jezioro Dauby jest prawdziwym rajem dla wędkarzy. W jego wodach żyją m.in. szczupaki, sandacze, leszcze, karpie, karasie, liny, a nawet węgorze – gatunek coraz rzadziej spotykany w śródlądowych wodach Polski. Połów dozwolony jest zgodnie z okresami ochronnymi, a zezwolenie wędkarskie można nabyć w Iławie, w siedzibie lokalnego gospodarstwa rybackiego.

Część większej całości

Jezioro Dauby nie jest odosobnionym zbiornikiem – to ogniwo większego systemu hydrotechnicznego, jakim jest Kanał Elbląski. Znajduje się na jego zachodniej odnodze i odgrywa funkcję wodnego „łącznika” między poszczególnymi akwenami regionu. W sezonie żeglugowym pojawiają się tu niewielkie łodzie, kajaki i wędkarze, korzystający z uroków tej spokojnej, zacisznej lokalizacji.

Grodzisko w Dubie

Położone jest w województwie warmińsko-mazurskim, na południowym brzegu jeziora Dauby, w gminie Zalewo. Otaczające je tereny są podmokłe i częściowo zabagnione — w przeszłości stanowiły naturalne trzęsawiska, które znacząco utrudniały dostęp do wnętrza grodu. Miejsce to wybrano nieprzypadkowo — dzięki położeniu na wyniesieniu wśród jezior i torfowisk, grodzisko miało doskonałe walory obronne.
Obiekt został założony na lekkim wzniesieniu o kształcie owalnym, osiągającym do 103,6 m n.p.m. Wokół głównego majdanu poprowadzono wał ziemny i wykopano suchą fosę. Wierzchowina tego wyniesienia najpewniej pełniła funkcję miejsca mieszkalnego lub strażnicy, natomiast teren poniżej mógł być wykorzystywany jako dziedziniec wewnętrzny.

Wał wzniesiono bez wcześniejszego przygotowania podłoża — jego nasyp wykonano z piasków i iłów pochodzących z najbliższego otoczenia. Od strony jeziora nie zachował się on do dziś – przypuszczalnie zniszczyły go procesy erozji.

Grodzisko miało dostęp tylko z jednej strony – naturalną groblą od zachodu, co dodatkowo wzmacniało jego obronność.

• Z lotu ptaka teren grodu przypomina wyspę otoczoną zielonymi torfowiskami – widok zapiera dech w piersiach, szczególnie wiosną.

• Badania wykazały, że podłoże grodziska tworzą osady lodowcowe i torfowiska – miejsce to było naturalnie nieprzystępne i doskonale wybrane pod względem strategicznym.
  
  https://oberlandkanal.info.pl/grodziska-na-szlaku-kanalu-elblaskiego---duba